Сказка аб рыбаку #і рыбцы

Жыў *старик з *своею старой
Ля *самого сіняга мора;
Яны жылі у *ветхой зямлянцы
Роўна #трыццаць гадоў #і #тры года.
*Старик лавіў невадам рыбу,
Старая *пряла сваю пражу.
Раз ён у мора *закинул невад -
Прыйшоў невад з #адзін цінай.
Ён у іншы раз *закинул невад -
Прыйшоў невад з травой марской/марскою.
У трэці раз *закинул ён невад -
Прыйшоў невад з #адзін рыбкай,
З не простай/простаю рыбкай - залатой/залатою.
Як *взмолится залатая рыбка!
Голасам *молвит *человечьим:
"Адпусці ты, *старче, мяне у мора!
Дарогай за сябе дам водкуп:
*Откуплюсь чым толькі пажадаеш".
Здзівіўся *старик, злякаўся:
Ён *рыбачил #трыццаць гадоў і #тры года
І не *слыхивал, каб рыба гаварыла.
Адпусціў ён рыбку залатую
І сказаў ёй ласкавае слова:
"*Бог з табой, залатая рыбка!
*Твоего мне водкупы не над;
Ступай сабе у #сіні мора,
*Гуляй там сабе на *просторе".

*Воротился *старик к старой,
Расказаў ёй *великое *чудо:
"Я сёння злавіў было рыбку,
Залатую рыбку, не простую;
Па-нашаму гаварыла рыбка,
Дадому у мора #сіні *просилась,
Дарагой/Дарагою цаной *откупалась:
*Откупалась чым толькі пажадаю
Не *посмел я узяць з #яна выкуп;
Так пусціў яе у #сіні мора".
*Старика старая *забранила:
"Дурань ты, разявака!
Не умеў ты узяць выкупу з рыбкі!
*Хоть *бы узяў ты з #яна карыта,
Наша-то зусім *раскололось".

Вось пайшоў ён к сіняму мору;
Бачыць - мора злёгку *разыгралось.
Стаў ён *кликать залатую рыбку.
*Приплыла к #ён рыбка #і спытала;
"Чаго табе *надобно, *старче?"
Ёй з паклонам *старик адказвае:
"*Смилуйся, гасударыня рыбка,
*Разбранила мяне мая старая,
Не дае *старику мне *покою:
*Надобно ёй новае карыта;
Наша-то зусім *раскололось".
Адказвае залатая рыбка:
"Не *печалься, ступай сабе з *богом.
Будзе вам новае карыта".

*Воротился *старик к старой,
Ля старой новае карыта.
Яшчэ пушчы старая *бранится:
"Дурань ты, разявака!
*Выпросил, дурань, карыта!
У карыце многа *ль карыслівасці?
*Воротись, дурань, ты к рыбцы;
Пакланіся ёй, *выпроси ужо хату".

Вось пайшоў ён к сіняму мору
(*Помутилося #сіні мора).
Стаў ён *кликать залатую рыбку.
*Приплыла к #ён рыбка, спытала:
"Чаго табе *надобно, *старче?"
Ёй *старик з паклонам адказвае:
"*Смилуйся, гасударыня рыбка!
Яшчэ пушчы старая *бранится,
Не дае *старику мне *покою:
Хату просіць сварлівая *баба".
Адказвае залатая рыбка:
"Не *печалься, ступай сабе з *богом,
Так і быць: хата вам ужо будзе".

Пайшоў ён к сваёй зямлянцы,
А зямлянкі не ужо #і *следа;
Перад ім хата з *светёлкой,
З цагельнай/цагельнаю, *белёною трубой,
З дубовымі, *тесовыми *вороты.
Старая сядзіць пад акенцам,
На чым *свет каштуе мужа лае:
"Дурань ты, прамое/прамой разявака!
*Выпросил, разявака, хату!
*Воротись, пакланіся рыбцы:
Не хачу быць чорнай/чорнаю сялянкай,
Хачу быць стаўбавой/стаўбавою дваранкай".

Пайшоў *старик к сіняму мору
(*Неспокойно #сіні мора).
Стаў ён *кликать залатую рыбку.
*Приплыла к #ён рыбка, спытала:
"Чаго табе *надобно, *старче?"
Ёй з паклонам *старик адказвае:
"*Смилуйся, гасударыня рыбка!
Пушчы ранейшага старая *вздурилась,
Не дае *старику мне *покою:
Ужо не хоча быць яна сялянкай
Хоча быць стаўбавой/стаўбавою дваранкай".
Адказвае залатая рыбка:
"Не *печалься, ступай сабе з *богом".

*Воротился *старик к старой,
Што ж ён бачыць? Высокі церам.
На *крыльце каштуе яго старая
У дарогай *собольей *душегрейке,
*Парчевая на макаўцы кічка,
*Жемчуги *огрузили шыю,
На руках залатыя персцені,
На нагах чырвоныя *сапожки.
Перад #яна *усердные слугі;
Яна б'е іх, за *чупрун цягае.
Гаворыць *старик сваёй старой:
"*Здравствуй, *барыня-спадарыня дваранка!
*Чай, цяпер *твоя галубка *довольна".
На яго *прикрикнула старая,
На стайні служыць яго паслала.